Όταν μιλάμε για τη Λύση δεν μπορούμε να μην αναφερόμαστε στο μεγάλο λαικό ποιητή Παύλο Λιασίδη. Ο Παύλος Λιασίδης αποτελεί αναμφίβολα μια μεγάλη προσωπικότητα της Λύσης αλλά και της Κύπρου ολόκληρης.

Ο Παύλος Λιασίδης γεννήθηκε στη Λύση  στις 3 Μαρτίου 1901 και έφυγε από τη ζωή στις 29 Σεπτεμβρίου 1985 στον προσφυγικό συνοικισμό του Τσιακκιλερού στη Λάρνακα που τον φιλοξένησε μετά το 1974.

Ο Λιασίδης άφησε από νωρίς το σχολείο, ένεκα και των συνθηκών της εποχής ώστε να εργαστεί και να προσφέρει στην οικογένεια του. Το πηγαίο ταλέντο του ωστόσο στην ποίηση δεν μπορούσε να κρυφτεί με αποτέλεσμα ο ίδιος σε κάθε ευκαιρία έχοντας πάντοτε μαζί του μολύβι και χαρτί να γράφει ποιήματα ανάλογα με τις κοινωνικές συνθήκες κάθε περιόδου. Πολλές ήταν και οι φορές που με τους συγχωριανούς του συναγωνίζονταν σε δίστιχα σατιρίζοντας πρόσωπα και καταστάσεις.

Στα ποιήματα του ξεχωρίζουν η επιθυμία του για ειρήνη και δικαιοσύνη, το μίσος του για τους πολέμους και  τα όπλα.  Χαρακτηριστικό είναι το ποίημα ΚΑΝΕΙ ΣΕ ΠΚΙΟΝ

 «Πόλεμε, σατανά, κακόν αξήλειφτον στον κόσμο,
παιδίν της νύχτας, μισταρκέ του Αδη, ψεύτη,
κλέφτη!
Οπου της Νιότης δκιαλεχτούς κόβκεις αθθούς
των δκυόσμων
τζι η φάκκα στες κακόσορτες μανάες πάντα
ππέφτει.
Που κάμνουσιν παιδκιά φτωχά της πείνας,
φατσιημένα,
τζι εν εις τους φόους, τους καμούς, ομπρός
κατταρκασμένα.

Στα ποιήματα του δηλώνεται η απέχθεια του για το ψέμα ενώ διαβάζοντας ποιήματα του σου δημιουργείται η εντύπωση πως αυτά γράφτηκαν στο σήμερα δείχνοντας έτσι την  διορατικότητα του ποιητή. Χαρακτηριστικό είναι το ποίημα οι Αστροναύτες όπου μεταξύ άλλων ο ποιητής αναφέρει  

«Έντζε ‘ν’ ανάγκη να βουννοΰσιν πάνω πύραυλον ως έξι μήνες για να φτάσει πα’ στον Αρην. Εννά ‘ρτει ώρα που ο νους έννα πετάσσεται γοιον την στραπήν να φέρνει το χαπάριν.»

Στα ποιήματα του δεν μπορούσε να απουσιάζει το αγαπημένο του χωρίο η Λύση. Ο Παύλος Λιασίδης έγραψε για το πόθο της επιστροφής στην αγαπημένη του Λύση :

«Λύση, χωρκόν μου όμορφον που ‘δα το φως του νήλιου
έτσι ‘ εν να μείνω πάντα μου σκλάβος λαλείς τ’ αντήλιου;
Να μεν δω πιον τα κάλλη σου; Σιήλιες ιδέες βάλλω
τζιαι ‘που τον νουν μου τίποτες, ούτ’ ώραν εν σε βκάλλω».

Ο Λιασίδης έγραφε πάντοτε αφουγκραζόμενος τα προβλήματα της κοινωνίας, των αγώνων των λαών και κινούμενος μέσα στα πλαίσια της κοινωνικής και πολιτικής του ιδεολογίας αφήνοντας πίσω του μια σπουδαία παρακαταθήκη.

Η ποίηση του Λιασίδη παραμένει ζωντανή στην κυπριακή παράδοση και συνεχίζει να εμπνέει τις νέες γενιές.

Γεωργία Τσαλακού
Δημοτική Σύμβουλος Δήμου Λύσης